Paweł Dunajski

Paweł Dunajski, polski ksiądz i działacz społeczny, urodził się 31 grudnia 1867 roku w Świeciu. Tam uczęszczał do progimnazjum, a naukę kontynuował w gimnazjum w Chełmnie. Po ukończeniu Seminarium Duchownego w Pelplinie przyjął święcenia kapłańskie 22 marca 1896 roku. Pracował jako wikary w Lipuszu i administrator w Czarnowie, a w 1899 roku rozpoczął posługę w Łąkorzu. Od 1914 do 1957 roku był tam proboszczem.

W Łąkorzu założył w 1902 roku Bractwo Trzeźwości, działał w organizacjach kulturalnych i społecznych oraz kierował Kółkiem Rolniczym. Utworzył także Kółko Śpiewacze, odnowił miejscowy kościół i opiekował się stowarzyszeniami kościelnymi. Po wkroczeniu Niemców do Polski został aresztowany 5 września 1939 roku i osadzony w Grudziądzu, a następnie w obozie koncentracyjnym w Stutthofie. Zwolniono go w 1940 roku z nakazem zamieszkania w Berlinie-Pankow. Po wojnie wrócił do Łąkorza i kontynuował tam pracę duszpasterską. Zmarł 15 lipca 1957 roku w Łąkorzu, gdzie został pochowany. W 1937 roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi.

Na podstawie artykułu „Paweł Dunajski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.